تبلیغات
خاکریز سایبری بوتراب - خانه مجردی ها 1 - خلوت‌گاهی كه زمینه لغزش می‌شود
 
خاکریز سایبری بوتراب

خلوت‌گاهی كه زمینه لغزش می‌شود


http://farsi.khamenei.ir/ndata/news/24212/smpl.jpgآقای سیدمجتبی حورایی -روانشناس و نویسنده- در این گفتار، ضمن برشمردن آسیب‌های «خانه مجردی»، از برخی علل و انگیزه‌های تمایل به این سبك زندگی می‌گوید. تعریفی كه وی از این پدیده ارائه می‌دهد، نزدیك به مراد عمومی و فهم عرفی از آن است. او این پدیده را ناشی از عوامل متعددی برمی‌شمرد؛ عواملی همچون نبود مدارا میان افراد خانواده و نیز رفاه‌زدگی.

* مثل مهد كودك یا خانه سالمندان؟
خانه‌ی مجردی مثل خانه‌ی سالمندان یا مهد كودك است! ما در شرایط معمولی می‌گوییم كه نه خانه‌ی سالمندان خوب است و نه مهد كودك. پیرمردها و پیرزن‌ها و كودكان باید در خانه باشند و آن‌جا مورد تكریم قرار بگیرند. بچه‌ها باید در دامن پدر و مادرشان بزرگ شوند. البته گاهی استثنائاتی هم ممكن است پیش بیاید. گاهی شاید یك ضرورت‌هایی هم وجود داشته باشد. مثلاً پدر و مادر در حادثه‌ای از دنیا رفته‌اند یا پدربزرگی تنها مانده است؛ این‌جا باید یك خانه‌ی سالمندانی باشد كه در شرایط ضروری و اضطراری از افراد نگهداری كند. یا مثلاً یك مادری سرپرست خانه است و كسی هم دور و برش نیست، كار می‌كند و خرج خانه را درمی‌آورد، این باید كودكش را بگذارد مهد كودك. پس خانه‌ی سالمندان و مهد كودك در حالت عادی توصیه نمی‌شود، مگر در اضطرار.

خانه‌ی مجردی هم همین‌طور است و در شرایط عادی به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود. یك دلیلش این است كه زمینه‌های لغزش در خلوت‌ها زیاد می‌شود. زمینه‌های لغزش بسیار است، یكی از آن‌ها خلوت است. خلوت همیشه به معنی تنها بودن و انفراد هم نیست. ممكن است جایی باشد كه من را نمی‌شناسند! مثل این‌كه یك نفر سربازی می‌رود در شهری دور، بعد آن‌جا سیگاری می‌شود. این را كسی نمی‌بیند. برای دیگری اینترنت و محیط مجازی و این‌ها خلوت است. برای یكی دیگر هم خلوت‌گاهش «خانه‌ی مجردی» است. آن وقت است كه ما می‌گوییم شیطان اساساً در كمین جوانان است!
در ارائه‌ی تعریفی عرفی از «خانه‌ی مجردی»، باید گفت خانه‌ی مجردی محیط یا مكانی است كه شخص، خودش آن‌جا صاحب‌اختیار است و لزومی ندارد به كسی جواب بدهد. فرض كنید من جوانی هستم كه ازدواج نكرده‌ام و در خانه مؤاخذه‌ام می‌كنند كه چرا دیر آمدی؟ چرا شب نیامدی؟ خب به شكل طبیعی دنبال این خواهم بود كه به كسی جواب پس ندهم.

خانه‌ی مجردی زمینه‌ی لغزش‌هایی را فراهم می‌كند كه اگر یك جمعی باشند -مثلاً زندگی دانشجویی در خوابگاه یا جایی كه چهار پنج نفر دیگر هم هستند- زمینه‌ی لغزش كمتری دارد. در تنهایی خیلی ذهنیت‌ها برای آدم پیش می‌آید. البته گاهی شرایط خیلی خاصی پیش می‌آید و امكان زندگی جمعی مطلقاً نیست. در این شرایط حاد می‌گوییم ایرادی ندارد، ولی در كل زیست مجردانه و خانه‌ی مجردی اشتباه است.

* برای آن‌ها كه توان مدارا ندارند
در ارائه‌ی تعریفی عرفی از «خانه‌ی مجردی»، باید گفت خانه‌ی مجردی محیط یا مكانی است كه شخص، خودش آن‌جا صاحب‌اختیار است و لزومی ندارد به كسی جواب بدهد كه كِی آمد، كِی رفت یا با كی آمد. فرض كنید من جوانی هستم كه ازدواج نكرده‌ام و در خانه مؤاخذه‌ام می‌كنند كه چرا دیر آمدی؟ چرا شب نیامدی؟ خب به شكل طبیعی دنبال این خواهم بود كه به كسی جواب پس ندهم. می‌خواهم استقلال داشته باشم و اتفاقاً قرار است از این استقلال و آزادی سوءاستفاده كنم!

مثلاً شخصی كه مطلّقه است، چون بخش مهمی از موانع ذهنی‌اش برداشته شده، «خانه‌ی مجردی» بیشتر می‌تواند موجبات لغزش و خطای او را فراهم كند. او این‌طوری بیشتر در معرض آسیب و خطر قرار می‌گیرد. سؤال این است كه به چه دلیل این شخص می‌خواهد جدا زندگی كند؟ آیا مثلاً از این نگران است كه حالا كه مطلّقه شده، پدر و مادر برای او محدودیت ایجاد می‌كنند!؟ خیلی‌خوب، اصلاً شما مطلّقه هم نباشید و شخصی باشید كه با پدر و مادر زندگی می‌كنید، پدر و مادر یك نظراتی دارند، اگرچه برای شما سخت است، اما دین چه می‌گوید؟ وجدان چه می‌گوید؟ می‌گوید اگرچه برای تو سخت است، اما این‌جا قبول كن و روحیه‌ی سازگاری و مدارا داشته باش. این شخص اگر الان نتواند با پدر و مادرش با‌مدارا زندگی كند و این شرایط را تحمل كند، اگر بخواهد ازدواج دوم هم داشته باشد، چه‌بسا باز هم اهل مدارا و تحمل طرف مقابل نخواهد بود.

ما در ازدواج اصلی داریم كه اگر بخواهیم ببینیم شخصی می‌تواند با همسرش مدارا داشته باشد یا نه، سؤال می‌كنیم كه با پدر و مادرش چگونه بوده است. یعنی اگر آدمی باشد كه با پدر و مادرش بتواند بسازد و همزیستی مسالمت‌آمیز داشته باشد و حرمت نگهدارد، به احتمال قریب‌به‌یقین با همسرش هم این‌گونه خواهد بود. اما یك جوانی كه با پدرش یا با مادرش درگیر است، این معمولاً با همسرش هم ناسازگار خواهد بود.
كسی كه واقعاً متعهد است به خدای خودش، به خانواده‌اش -خانواده اعم از همسر و فرزند یا پدر و مادر- هرگز سراغ این پدیده نمی‌رود. در آموزه‌های دینی داریم كه مثلاً تنها سفر نرود. همه‌ی این حساسیت‌ها به خاطر این است كه این تنهایی و خلوت‌ها مایه‌ی لغزش است.

نباید چیزی مانع شود كه این خانم یا آقایی كه به هر دلیلی از زندگی مشترك خارج شده است، اگر شرایطش را دارند، در خانه پدری‌شان نباشند و بروند خانه‌ی مجردی بگیرند. این غلط است. یا خدای‌ناكرده مرد متأهلی كه خانه‌ی مجردی تهیه می‌كند، در صورتی كه باید به خانواده‌اش متعهد باشد، این تداركش برای چیست؟ معمولاً می‌خواهند خطاهایی كنند كه در كنار همسرانشان نمی‌توانند. كارهایی كه عرف نمی‌پسندد. پس خلوتگاهی می‌خواهند برای این‌كه بتوانند پنهانی كاری كنند! معلوم است كه خطاست. این همان‌ جایی است كه ما می‌گوییم زمینه‌ی لغزش است و یكی از آفات ثروت همین است.

* خانه مجردی نشانه ضعف است
فراهم‌كردن خانه‌ی مجردی یا گرایش به تك‌زیستی غالباً از روی ضعف است. یعنی شخص یك ضعف‌های عقیدتی یا فكری دارد، ضعف شخصیتی دارد و می‌خواهد به نیازهای كاذب خودش، به وسوسه‌های ذهنی خودش پاسخ دهد! اما كسی كه واقعاً متعهد است به خدای خودش، به خانواده‌اش -خانواده اعم از همسر و فرزند یا پدر و مادر- هرگز سراغ این پدیده نمی‌رود. در آموزه‌های دینی داریم كه مثلاً تنها سفر نروید. همه‌ی این حساسیت‌ها به خاطر این است كه این تنهایی و خلوت‌ها مایه‌ی لغزش است. گاهی پدر و مادرها برای فرزندشان كه در دانشگاهی قبول شده و در شهر خودشان نیست، خانه‌ی مجزا تهیه می‌كنند كه این فرزند راحت باشد و خدای ناكرده با هم‌خانه‌های غیر هم‌فكر هم‌خانه نشود. این قطعاً زمینه‌ساز خطاست و شكّی در آن نیست.

همه‌ی این امور، وجدانی هستند! یعنی انسان هر نیازی یا هر خواسته‌ای را كه دارد، باید با خودش بگوید این را برای چه می‌خواهم؟ البته می‌تواند برای عالَم و آدم توجیه بیاورد كه من یك آرامش فكری می‌خواهم یا من می‌خواهم فلان‌ كار را انجام دهم، ولی اگر به وجدان خود رجوع كند، خودش می‌بیند كه پشت این رفتارها، چه‌بسا نیت‌های نادرستی هم وجود دارد.




نوع مطلب : ازدواج، مقاله، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 16 مرداد 1396 02:05 ب.ظ
Howdy! Someone in my Myspace group shared this website with us
so I came to check it out. I'm definitely enjoying the information. I'm book-marking and will
be tweeting this to my followers! Exceptional blog and
wonderful style and design.
جمعه 1 اردیبهشت 1396 09:00 ب.ظ
What a stuff of un-ambiguity and preserveness of valuable familiarity on the topic of unexpected feelings.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ما در مطبوعات
 
 
بالای صفحه